Tekst groter?

AK-tueel

Vrijwillig
In de Algemene Kerkenraad wordt door alle vijf wijkgemeenten melding gemaakt van  vacatures voor ambtsdragers en dan vooral de moeite om die vervuld te krijgen. Soms is dat hardnekkig en zelfs onoplosbaar. Tegelijkertijd zijn alle wijkgemeenten voorzien van tal van gemeenteleden die vrijwillig een taak op zich nemen. Dat lijkt tegenstrijdig. Wat is dan het verschil? Is het zwaar om een ambt te ‘dragen’?

Om ons heen kunnen we zien dat in meerdere situaties de langlopende verplichtingen buiten gebruik raken.

Een vaste baan is niet vanzelfsprekend; een tijdelijk contract, flexwerk of zelfstandigheid is het alternatief. Zonder vast inkomen is een hypotheek ook niet meer gemakkelijk af te sluiten: huren wordt aantrekkelijk. Ook bij relaties blijkt dat het aantal huwelijken afneemt en het aantal singles toeneemt.

Sport- en zangverenigingen, vakbonden en politieke partijen kampen met afnemende ledentallen. Echter, bij open dagen, manifestaties en zelfs bij de laatste verkiezingen is de deelname hoog en enthousiast. Blijkbaar willen mensen zich wel laten betrekken of
inzetten, maar zich minder binden. In de kerkelijke gemeente lijkt het niet anders
te zijn. Vrijwilligheid en vrijheid liggen tegen elkaar.

Ambtsdrager

De kerkorde van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) beschrijft dat een ambtsperiode vier jaar duurt; daarna mag je aftreden of verlengen. Verlengen met vier jaar mag twee keer, zodat de maximale ambtstermijn twaalf jaar beslaat. Daarna moet je aftreden, om eenzijdige inbreng te voorkomen.

Voor veel gemeenteleden blijkt het starten met de eerste periode de moeilijkste. Dat kan te maken hebben met de (mede-)verantwoordelijkheid voor de wijkgemeente die je als kerkenraadslid gaat krijgen.
Dat kan te maken hebben met de verplichting om ook op zondag dienst te doen en je agenda dus ook op de eerste dag van de week vol te zien lopen. Uit gesprekken blijkt dat de ambtstermijn ook drempelverhogend is. Nu aantreden betekent dat je tot 2023 ‘vast’ zit. Niet iedereen kan zo ver vooruitkijken of wil dat.
Voor actieve ambtsdragers is het een zorg en het maakt het moeilijk om je ambt neer te leggen als niemand dit van je overneemt. Om die reden kiest menigeen voor verlenging; betrokkenen voelen zich verantwoordelijk, maar ook gevangen in het ambt. Dat maakt de positie er niet aantrekkelijker op. Want als je dit van tevoren weet is de drempel om eraan te beginnen nog hoger.

Gemeentezijn

Zowel de PKN als de wijkkerkenraden in onze PGH zijn zich bewust van dit gegeven. De PKN bespreekt de mogelijkheid om de kerkorde op het punt van ambtstermijnen aan te passen.
De wijkkerkenraden kiezen soms voor een structuur, waarin met minder ambtsdragers en meer vrijwilligers toch voortgang wordt geboekt in het actieve gemeenteleven. Ook zijn er ambtsdragers bevestigd die tot de conclusie komen dat door veranderende omstandigheden de ambtstermijn niet volgemaakt kan worden; in alle wijkgemeenten wordt dat gerespecteerd.
Wat vooral opvalt is dat vele vrijwilligers uiteindelijk jarenlang en met vreugde hun taak uitvoeren: bijvoorbeeld contactpersonen doen soms tien jaar of langer hun bezoekwerk. Blijkbaar is de termijn achteraf geen probleem, maar vooraf wel. Het lijkt hiermee of de begrippen ‘vrijheid’ en ‘gebondenheid’ (lees Romeinenbrief) in onze tijd nog volop actueel zijn. Het goede nieuws is dat velen zich nog verbonden voelen met hun wijkgemeente en er ook iets voor over hebben.

Bevestiging en intrede

Op zondag 31 maart is ds. Dick van der Vaart in een feestelijke viering in de Oosterkerk bevestigd en heeft hij tevens intrede gedaan. De AK heet hem en zijn vrouw welkom in Hoogeveen (en de beide dochters in deeltijd) en wenst hen daarbij gezegende jaren in de Protestantse wijkgemeente Oost.

Met vriendelijke groet,
Leon ’t Hart, preses AK

| in nieuws.

Geef een reactie